Monthly Archives: May 2015

Verslag Huwelijksreis Cuba

Posted on by .

 

Nadat we op 1 mei zijn getrouwd, was het wachten op de huwelijksreis. Deze ging, zoals de titel doet vermoeden, naar Cuba.

Op donderdag 7 mei ging de wekker om 3:45 uur en zijn we richting Schiphol gegaan, hier hebben we traditioneel belachelijk veel betaald voor 2 kleffe broodjes en een sloot koffie waar je de rest van de dag op zou kunnen teren. Doordat we, zodra het mogelijk was, stoelen hebben gereserveerd in het vliegtuig, voor zowel de heen als terugreis, hadden we prima plekken. Het chocolaatje wat we van Arke kregen ter ere van ons huwelijk smaakte ook prima.

Om 12 uur lokale tijd landde we op het vliegveld van Varadero. De vrouwelijke douaniers waren gekleed als achtergrond danseressen van de plaatselijke nachtclub en Peter moest met zijn 1.93 m nog even bukken voor de vergelijkingsfoto. Na deze formaliteiten gingen we door naar de bagageband waar een vrolijke hond alle koffers controleerde op verboden middelen. Uiteraard waren we helemaal clean waarna we ons begaven naar de bus die ons naar het resort: Royalton Hicacos bracht. In de bus aangekomen kregen wij en een ander pas getrouwd stel een fles rum. Onderweg naar het resort kregen we nog een korte uitleg over de gebruiken op Cuba en wat tips over fooien en dat we maar beter niet uit de kraan konden drinken.

Bij het resort stond er een ontvangst comité klaar met een glaasje champagne en kregen we een rondleiding over het resort van onze butler. Jawel, iedereen kreeg een butler waar je al je verzoeken neer kon leggen, zoals reserveringen voor één van de à la carte restaurants, wassen van kleding of wat voor vragen/verzoeken je dan ook hebt. Op het resort heb je de keuze uit 4 à la carte restaurants, een vis restaurant, een Caribisch restaurant, een Italiaan en een restaurant bij het strand. Ook kan je naar het buffet restaurant waar je enorm veel keuze hebt. Verse bereiding van vis, vlees, pasta en desserts en nog veel meer. Het was duidelijk, we hoefde geen honger te lijden. Mocht dat stiekem toch het geval zijn, dan is er nog een klein barretje waar je van 10:00 uur tot 0:00 uur terecht kan voor pizza en patat.

Om 16 uur konden we terecht op de kamer, waar we vanwege ons huwelijk een fles rum en een fles wijn cadeau kregen. Men moet op Cuba echt denken dat we alcoholisten zijn… De koffers hoefde we niet zelf te dragen, maar werd door de koffer meneer van het resort gebracht, deze bleef overigens net zo lang in de kamer staan tot Lisette hem een CUC fooi gaf. Hierna hebben we nog kort wat gezwommen in het zwembad en gegeten bij het buffet restaurant, waarna we om 20:45 uur uitgeput ons bed hebben opgezocht.

Op vrijdag 8 mei hadden we de welkomstbijeenkomst van Arke. Deze werd gehouden in de villa van de voormalig eigenaar van Varadero, toen Varadero nog iets minder hotels en resorts had dan het nu heeft. Het was een grote indrukwekkende villa, die nu dienst doet als restaurant/bar. We kregen een welkomstdrankje, een Cuba Libre, of ook wel een Rum Cola. Later leerde we dat dit een drankje is dat symbool staat voor de samenwerking tussen Cuba(Rum) en Cola(Amerika). Iets wat nu niet zo goed samen gaat, maar wat langzaam beter wordt. Tijdens de bijeenkomst was er ook een Cubaans bandje aanwezig die wat bekende Cubaanse nummers speelde zoals Guantanamera. Na de bijeenkomst verkochten ze ook cd’s en vroegen ze een fooitje. Dit doen overigens vrijwel alle Cubaanse bandjes in ieder Café of restaurant. Geef je niks, wat één keer is voorgekomen omdat ik toen geen muntje bij de hand had, dan krijg je een hatelijke blik. Hierna zijn we naar het zwembad gegaan en is Peter nog aangevallen door één van de vogels bij het zwembad. Achteraf was dit niet persoonlijk, want er zijn meerdere gasten aangevallen, kennelijk waren de vogels bij het zwembad die dag nogal chagrijnig, want de rest van de vakantie konden we veilig bij het zwembad rondlopen. ‘s avonds hebben we weer gegeten bij het buffet en hebben we ‘s avonds nog een stukje van de Cubaanse show gekeken. Iedere avond wordt er voor entertainment gezorgd op een groot podium aangezien er in de omgeving van het resort niet direct wat te beleven is, met deze show en de cocktailbar waar regelmatig livemuziek is, hoeven wij ons ‘s avonds ook niet te vervelen.

_DSC2136 _DSC2137

Op zaterdag 9 mei zijn we na het ontbijt naar het strand gegaan wat direct aan het resort zit. Mooi paradijselijk maar en voldoende bedjes, dachten we. Op de één of andere manier was om 11 uur vrijwel ieder bedje bezet met een persoon of een handdoek. Helaas was het die week gebruikelijk dat iedereen ‘s ochtends vroeg z.s.m. een bedje verovert. Vandaag hadden we deze slag helaas verloren. Gelukkig stond er nog een klein stapeltje bedjes en met wat hulp van een medewerker van het resort die als taak heeft hier en daar wat bedjes te verschuiven, konden we toch nog een plekje onder een gezamenlijke parasol verkrijgen. Dit was overigens de enige dag dat de zee flinke golven had en de waarschuwingsvlag in plaats van groen, oranje was. Dit zorgen er voor dat we onze creativiteit kwijt konden als ware golfduikkunstenaars. Eén Canadese man was echter minder gelukkig met de sterke stroming en raakte nogal in paniek omdat hij niet op eigen kracht de zee uit kon komen. Waarna Peter hem begeleidde naar het strand en hij op adem kon komen. ‘s middags zijn we naar het zwembad gegaan waar we ook ternauwernood 2 bedjes konden regelen. Peter is er hier achter gekomen dat hij een verborgen talent blijkt te hebben voor poolvolleybal. Iedere dag wordt er 2x poolvolleyball gespeel in het zwembad. De grootste lol heeft iedereen door ieder punt aan te vechten bij het entertainment team en het gaat er behoorlijk fanatiek aan toe tussen het lachen door. ‘s avonds zijn we naar ons eerste à la carte restaurant gegaan, de Italiaan. Buiten dat we het eten dit keer niet zelf hoeven te halen, doet het buffet restaurant niet echt onder voor dit à la carte restaurant.

_DSC2114 _DSC2119

Op Zondag 10 mei zijn we iets eerder opgestaan om een bedje bij het zwembad te veroveren waarna we hier de rest van de dag van zijn bijgekomen bij het zwembad. ‘s middags nog wel even een beginners lesje spaans gehad.

Na al die heerlijke luiheid hadden we om maandag 11 mei onze eerste excursie staan. In Nederland hadden we al een excursie in Havanna geboekt naar de Viñales valei en een overnachting in een hotel in oud Havanna, maar we hadden echter niet nagedacht over hoe we daar moesten komen. Aangezien het een ritje is van 2 uur om vanaf Varadero in Havana te komen, zou dit een duur taxi ritje heen en terug zijn. Gelukkig konden we via Arke regelen dat we mee konden rijden met de bus van andere excursies. We moesten echter nog wel een extra overnachting regelen in Havana zelf. In Havana aangekomen zijn we eerst naar ons hotel gegaan waar we zijn ingecheckt. Hier hebben we gevraagd of we een extra nacht konden blijven, dat kon maar dat ging ons anderhalf keer zoveel kosten als de eerste overnachting. Dus zijn we vervolgens op zoek gegaan naar een Casa particular. Wanneer je overnacht in een Casa, dan overnacht je bij de lokale bevolking die een kamer verhuurt in hun eigen huis. Het reisboekje van de ANWB raadde een bepaald adres aan. Daar aangekomen bleek die kamer helaas al verhuurd te zijn, maar zoals gebruikelijk wist de eigenaar een andere Casa en we zouden worden opgehaald door die eigenaar. Deze mevrouw kon echter totaal geen Engels. Hoewel dit lastig was, konden de mevrouw en wij ons redden met handgebaren en overdreven articuleren in Engels en Spaans, alsof we elkaar dan wel zouden verstaan. Toen alles geregeld was, konden we eindelijk toeristisch gaan doen in Havanna. Na een wandeling langs hoogtepunten als het Café waar Hemmingway cocktails dronk, een oude kerk en gebouwen die in Nederland als onbewoonbaar verklaard zouden worden, zijn we even gaan zitten in de schaduw in een parkje. Hier werden we al snel aangesproken door een vriendelijke Cubaanse man van in de 30, die heel toevallig Pedro heette en een vriend heeft in Utrecht. Na nog wat verdere chitchat wilde hij ons perse meenemen naar een cafeetje vlakbij waar de oude pianist van de Buenavista Social club zijn 88ste verjaardag vierde. Hoewel we al een beetje het idee hadden dat “Pedro” een dubbele agenda had, waren we best in voor een drankje. Hoewel Amaranto, de 88 jarige oud pianist, inderdaad in dat cafeetje zat, was dit inderdaad niet het doel van Pedro. Pedro is namelijk een runner die toeristen naar cafeetjes lokt en hier provisie voor krijgt en daarnaast konden wij zijn drankje betalen. Uiteindelijk waren we 17 CUC kwijt door deze actie, die absoluut illegaal is in Cuba. Toen we na het betalen van de rekening weg wilde lopen, durfde Pedro ook nog te vragen of we melk wilde kopen voor zijn 2 jarige zoontje. Ieder kind in Cuba krijgt tot z`n 7de melk van de regering, dus we hebben Pedro vriendelijk bedankt voor zijn tips en we zijn vertrokken uit het Café. ‘s Avonds hebben we nog een hapje gegeten bij Café Paris en hebben we daarna nog een biertje gedronken bij Taberna de la Muralla waar ze hun eigen bier brouwen.

_DSC1818 _DSC1831

Na een supersnel ontbijt, werden we op dinsdag 12 mei rond 8 uur opgehaald voor de trip naar de Viñales vallei. Eerst was er een stop bij een rum stokerij waar we een hele korte rondleiding kregen waarna we rum en sigaren konden kopen. Daarna reden we door naar de vallei waar we werden “getrakteerd” op een fantastisch uitzicht en een Cubaanse lunch van rijst+bonen, varkensvlees, cassave en fruit. Na de lunch door naar een tabaksboer. In een grote schuur hangen gigantisch veel bladeren te drogen. Een deel ervan gaat naar de fabriek van de regering en een ander deel gebruikt hij voor zijn eigen sigaren lijn. Hierna hebben we nog een bezoek gebracht aan een grot waar we een kort boottochtje hebben gemaakt. Rond 8 uur waren we weer in Havanna en hebben we nog een hapje en een drankje gedaan bij Taberna de la Muralla.

_DSC1927 _DSC1966

_DSC1970 _DSC1977

Op woensdag 13 mei stonden we om half 9 op en zijn we gaan zitten voor het ontbijt. Hoewel we eerst dachten dat de Cubaanse mevrouw een opsomming maakte van waaruit we konden kiezen tijdens het ontbijt, bleek dat we helemaal niet konden kiezen maar gewoon alles krijgen. Ieder een gigantisch bord fruit, een kan koffie, melk, mango sap een bord met diverse kazen en vleesbeleg en bord met roerei+bacon. Toen we daarna nog meer geluid hoorde uit de keuken waren we even bang dat we ook nog de beloofde tortilla zouden krijgen, maar gelukkig bleef het hierbij. Na het ontbijt zijn we richting het Capitool gegaan waar kennelijk alle toeristen verzamelen. Iedere 2 minuten krijg je ongeveer een nieuwe taxi rit aangeboden in een mooie oude auto. Stipt om 14:00 uur stond de transfer naar Varadero weer klaar om ons naar het resort te brengen. ‘s avonds bij het resort hadden we eigenlijk een reservering staan in het vis restaurant, maar hier was iets mis gegaan en werden we weg gestuurd. Dus zat er niks anders op om bij het buffet restaurant te eten.

_DSC2072 _DSC2083

_DSC2086 _DSC2087

Op donderdag 14 mei stond zwemmen met dolfijnen op de planning. Om 8 uur eerst nog even de butler aangesproken op de foute reservering, hij ging het rechtzetten. Om 9:00 uur was de bus daar en werden we naar de haven gebracht, waar we op een boot stapte die ons naar een bassin bracht waar je met dolfijnen kon zwemmen en/of knuffelen. Een bijzondere ervaring waarbij we toch een beetje het gevoel bij hadden dat die dolfijnen eigenlijk in de vrije natuur horen rond te zwemmen. De rest van de dag en avond hebben we op het resort gezeten en uitgerust van het zwemmen met de dolfijnen 😉 Toen we terug kwamen had onze butler nog het bad vol laten lopen en een flesje champagne koud gezet. Na zo’n zware dag hadden we dat ook wel verdient natuurlijk.

dolfijn1 dolfijn2

_DSC2104 _DSC2115

Van vrijdag t/m maandag hebben we volop genoten van de hele “honeymoon experience”. Dagen bij het strand en zwembad, lekker eten, cocktailtjes. Hier en daar wat poolvolleyball en iedere avond ons laten verrassen door het entertainment wat ons voorgeschoteld werd.

Op dinsdag 19 mei was het dan ook tijd om weer wat actiefs te gaan doen. Om 8 uur werden we opgehaald voor de excursie naar Trinidad. De eerste stop was in Cienfuego, een klein schaakbord stadje. Hier hebben we een uurtje gehad om vrij rond te lopen. Daarna weer de bus, waar de gids ons veel heeft verteld over de geschiedenis en het leven in Cuba. De volgende stop was voor de lunch bij La Cubanita. Ook dit was een typisch Cubaanse lunch van rijst met bonen en varkensvlees. In Trinidad zijn we vervolgens naar een winkeltje gegaan waar een vrouw liet zien hoe je een sigaar draait en zijn we bij een soort kruidenier geweest waar we een uitleg kregen over het bonnensysteem in Cuba. Daarna was het tijd om naar het hotel te gaan voor een overnachting. Dit was werkelijk in het goorste en slechtst onderhouden center parks-achtige bungalowpark ooit.

_DSC2164 _DSC2211

_DSC2236 _DSC2256

Op woensdag 20 mei om 6.30 uur wakker geworden in centre parks from hell, naar buiten gehold en gewacht op het dramatisch slechte ontbijt, het afgekoelde avondeten van gisteren. Om kwart over 8 in een ”Russische limousine” vertrokken naar een natuurpark, daar een tocht van 3 km gemaakt over een zogenaamd begaanbaar pad. Wel heerlijk geluncht bij het restaurant daar.  Daarna door naar de memoriam voor Che Guevara en de andere deelnemers aan de revolutie in Santa Clara. Dit was gelijk de laatste stop van de excursie, hierna werden we terug gebracht naar het resort voor ons laatste avondmaal in Cuba. Op donderdag 21 mei werden we om 10 uur opgehaald bij het resort voor onze transfer naar het vliegveld.

_DSC2284 _DSC2301

_DSC2401 _DSC2406

Vooraf heb je een bepaalde verwachting van je vakantie, maar ik kan niet zeggen dat ik dit van te voren allemaal had verwacht. Het leven in Cuba is zo enorm anders dan het leven in Nederland en andere westerse landen. Ik denk dat je er gewoon een keer geweest moet zijn om het echte Cuba te zien en mee te maken. Zouden we er willen wonen? Nee, Zouden we er nog een keer terugkomen? Misschien, maar voorlopig niet, er is nog zoveel meer te zien. Hadden we dit willen missen? Voor geen goud!